kaloythoughts

Monthly Archives: Hulyo 2012

Dahil nga mabilis ang mga pangyayare at isa na lang sa mga karakter ko ang kulang sa kwentong ginagawa naming indie film, nag Paul hunting kami. Paul kasi ang pangalan ng nawawalang miyembro ng palabas namin.

Perstaym kong pumasok sa isang hosto bar, mag matsyag ng mga lalaki sa coffee shop at makipag usap sa kung kani kanino sa mga inuman at tambayan mahanap lang namin siya.

Dahil ispisipik ang itsurang hinahanap namin, nahirapan kami. Pero pagkatapos ng bar hopping at Paul hunting. Isang anak ng may-ari ng coffee shop at isang flayt attendant ang aming pinagpipilian sa ngayon.

Sana isa na sa kanila si Paul.

Advertisements

Alam naman ninyong mahilig akong mag-aksaya ng tinta at kuryente sa kakatayp ng kung anu-anong kwentong binubuo ko para kumita ng pera at magkaroon ng dahila para hindi maligo.

Hindi na rin lingid sa inyong kaalaman na madaldal ako at makwento lalo na kung ang kinukwento ko ay ang aking mga sariling kwento -sariling likha.

At dahil nga naging malapit ako kay Miss O, naikwento kong may nais akong isulat na isang maikling kwento. At plano ko ito ibenta sa iba para maging pera. Ito rin ang pinaka maikli kong kwentong isusulat. Nagandahan naman siya at sinabing isulat ko daw ito.

Ginawa ko naman. At bukod sa ito ang pinaka maikling syort istori ko, ito rin ang pinaka mabilis kong natapos na dinatnan na ako ng umaga sa harap ng kompyuter.

Muntik ko ng maibenta, buti na lang naikwento ko ulit kay Miss O at nasabi ko ng tapos na ito. Ayon, instant director ako sa sarili kong kwento.

Kaninang umaga nga pala ang first shooting namin, grabe ang saya lang! 😀


July 20, 2012 sertipayd a day to remember! Ganun pala ang buhay artista, buhay elitista!

Dahil dakilang tambay ako sa bahay ngayon at taga-abang lang ng tawag ni Direct para sa kanyang go signal sa susunod naming show naging palipas oras ko ang pagtango sa halos lahat ng pweding lakwatsang hindi nakakabutas ng bulsa.

Isa sa mga naging kasama ko sa paggawa ng wala e itong isa sa mga casts ng Noli Me Tangereng itago na lang natin sa pangalang Ate Mitch. Siya ay isang butihing may bahay at ina sa tatlo nitong anak. Isa rin siyang sertipayd lakwatsera at wag ka! Sa sobrang pakyalamera niya, sinu-sino ang mga nakakasalamha niya. At kamakailan lang ay naging siyang aktibo sa pagtulong at pakikialam sa aktibidades (wattaword!) ng kanyang lungsod.

Pinapunta ako ni Ate Mitch kasama ang ilan sa mga casts ng Noli na dakilang walang magawa din sa buhay na sina: Sisa, Crispin, at Basilio. Sabi ni Ate Mitch aasikasuhin niya ang marketing proposal namin pati ang portfolio ng Noli at kailangan niya ng tulong. Kami naman na game sa pakikipagbayanihan  e agad dumating sa kanila. Katulad ng madalas naghanda ng masarap at espesyal na pagkain si Ate Mitch. At pagkatapos naming kumain, dumeretso sa tulog sina Sisa at Basilio habang naiwan kaming nagkwekwentuhan magdamag ni Ate Mitch tungkol sa buhay buhay anything under the sun habang parang listener ng radio si Crispin sa amin.

(Kung tinatanong mo anong nangyari sa marketing proposal namin at portfolio. Ayun, pinaghatian naming ni Ate Mitch sa kanya ang proposal sa akin ang portfolio na hanggang ngayon hindi ko pa tapos.)

Anyway, odi yun nga todo kwentuhan kami ng bigla niyang maisip isama kami sa lakad niya bukas. At kailangan namin magmukhang tao, para sa aming lakad.

July 20, 2012. Nagbuhay V.I.P si Kaloy.

Suot ang apat na taong gulang kong kulay ubeng polo lumarga na kami sakay ang sasakyan ni Ate Mitch papuntang art exhibit ni Ruston Banal kung saan taga unveil pala ng mga photograph ang Ate Mitch namin. Kita ko ang biglang shift ng attitude ni Ate Mitch mas pormal mas mapino at walang kagaslawan na akin ng nakasanayan. Ayun nakigaya ako, tumatango tango at ngumingiti ngiti ng bahagya sa tuwing lilitaw ang mga obra maestro ng kilalang taong hindi ko kilala.

Pagkatapos noon ay agad naman kaming nagbyahe papuntang Heroes Hall upang tugunan ang imbitasyon ng Mayor kay Ate Mitch na manuod ng isang Kapampangan Concert.

Pagdating doon ay napaka rami ng tao, kung ako lang sigurong mag-isa makukuntento na akong umupo sa sulok pero iba nga pala ngayon. Nakipag beso-beso si Ate Mitch sa mga taong mainit na sumalubong sa amin at nagturo kung saan kami maaring umupo.

Pinaupo nila kami front seat sa may left stage katabi ang ilan sa mga kilalang personalidad kagay ni Ara Muna (Isang kilalang impersonator dito sa amin.)

Pero hindi pa pala ‘yon ang special treatment na sinasabi nila dahil ilang minuto pagkatapos noon ay pinaupo rin kami sa pinaka harapan ng gitnang bahagi. Ganun pala ang pakiramdam ng isang manunnuod, madalas kasing isa ako sa mga pinapanuod na nagbibigay tuwa’t aliw sa kagaya ko ng mga oras na iyon; importanteng bisita kahit sabit lang naman talaga ako ni Ate Mitch.

Wakas.

 

 

Mga gabay na tanong ni Kaloy para sa sarili:

1. Ano ang natutunan mo sa pakikipagsusyalan na naranasan mo?

Natutunan kong hindi mo kailangang maging mayaman para ituring kang importante ng mga nasa paligid mo, kailangan mo lang  maniwala sa sarili mo at ipakitang karapat dapat kang ituring na espesyal. Kagaya ng laging sabi ni Ate Mitch.

“If you treat yourself as a prince/princess, they will treat you as a royalty!”

2. Dahil gaya-gaya ka kay Ate Mitch ano ang quote na ipapa-uso mo rin?

Ang kowt na naisip ko pagkatapos ng gabing iyon.

“Life is about attitude, so learn to have the best!”

3. Pagkatapos ng mala Cinderellang araw na iyon ano ang nasa isip mo

Naisip kong ang buhay ay dapat binubuhay at hindi pinapatay. Positibo ang mundo kung positibo mo itong titignan.

 


Naririnig ko ang mga yabag

ngunit ayaw kong buksan

ang aking mga mata.

Natatakot akong baka,

kumupas ang mga ito.

Kasabay ng panaginip

na ika’y naririto pa

sa ating munting silid.

 

Naglalakad sa pasilyo

hinahanap ang balbuning-

tsinelas mo. Sa ilalim

ng gilid ng ating kama.

 

Naghihilamos sa banyo,

nagsusuklay at sipilyo

habang inaawit na

sana’y ‘di tayo magbago.

 

Tsaka mo’ko muling tatabihan,

yayakapin mula sa likuran.

At ibubulong sa akin

kung gaano mo ako

hindi kayang iwanan-

pero nagawa mo, ginawa mo.

 

Binuksan ko ang mga mata,

mga matang lumuluhang nakapikit.

Kailangan kong magpatuloy,

dahil ‘yan ang pangako ko.

 

Kahit sinira mo ang pangako mo-

na lalaban ka.

 

Kailangan kong bumangon,

harapin ang nalalapit-

na pag-iisa. At huling

pagkakataong ika’y makita pa.

 

Ilang luha pa kaya

ang kayang itulo

ng aking dalamhati?

Tatlong matatamis

na dekadang ngiti

rin pala ang naiguhit mo

sa aking mga labi.

 

At ngayong kinuha ka na

ng iyong mga uban.

Kalungkutan din pala

ang aking kahahantungan.

Subalit magkagayon man,

‘wag kang mag-alala mahal,

malapit naring mapuno

ng puting buhok ang ulo ko.

 

At aking tutuparin

ang nais mo sa iyong awitin.

‘di tayo magbabago,

kahit maputi na ang buhok ko.

 

 

 


Magsinungaling ka,
Itanggi ang katotohanan
Na ako’y hindi mo mahal.
Na ako’y iyong pinaglaruan.

Magsinungaling ka!
Mag balat-kayo’t magbunyi
Bulukin ang tunay na nararamdaman.
Sa harap ng altar ay ngumiti

Sa tarangkahan ng puso ko’y
Huwag kang tatakas
Magsinungaling ka
Na ito ang iyong nais.

Naisin mong ako ang dukesa
At ikaw ang aking kapares
Sumugal sa barahang
Ako ang reyna at ikaw ang hari.

Kamatayan ang mahalin ka
Kaya magsinungaling ka!
Sabihin mong walang iba
Dagli’y patatawarin kita.

Magsinungaling ka!
Ibsan  ang aking pangamba
At ibaon ito sa kabaong
Nang humihinga kong bangkay

Sa bulwagan ng kaluluwa
Ngalan mo’y nakaukit na
Kaya magsinungaling ka!
Dahil walang buhay kung wala ka.

Buhayin mo ang patay
Patibukin ang puso kong gulapay
Ibalik ang galak sa buhay
Isaoli ang tamis sa aking dulsera

Pakiusap, magsinungaling ka!
Ayokong marinig ang katotohanan
Sabihin mong ako’y iyong mahal,
Bigkasin ito ng walang bahid ng kasinungalingan.

Kaya magsinungaling ka.
Magsinungaling ka!
Kalunusan mo ako mahal,
Magsinungaling ka.



Sesemonster

minsan kahit maasim ang buhay at may mga daga, masarap pa ring tumaya...

blag bleg blig BLOG blug

Perlas na bilog, huwag tutulog-tulog, sabihin sa akin ang correct answer.

Chalking Jobz

kapag ubos na ang tinta at pudpod na ang lapis

Pinay

I don't want to be defined.

what i talk about when i talk about films

& other things i like to talk about

Spectator

a gray person

The Better Man Project ™

a journey into the depths

Il Dolce Far Niente

The Sweetness of Doing Nothing

boy with a hat

writing as a way of life

May Tumawag sa Pangalan Ko.

Ang maKESOng mundo ni Chizkeyk

The Art Studio by Mark Moore

Where Imagination Becomes Realality

Ray Ferrer - Emotion on Canvas

** OFFICIAL Site of Artist Ray Ferrer **

stillness of heart

MUSINGS : CRITICISM : HISTORY : PASSION

willowdot21

An insight to a heart mind and soul.

Mythbroakia

STAY MYSTIFIED!

writinglikeastoner

Understanding life experiences, life lessons and being a better person.

The Good Greatsby

Paul Johnson's comedy blog: I didn't get into comedy to be rich or famous. All I've ever wanted was to be loved...by somebody rich and famous.

Susie Lindau's Wild Ride

Come for Adventure. Stay for the Ride!

I Kissed My Date Goodnight

Embarking on motherhood through the miracle of adoption.

the bunny blog

read -> surf -> eat -> repeat

glittering soot on her eyelashes

When I weep, I want to fuck it away. ~ Anais Nin

A Traveler's Tale

photography and travel interests, places, and things

Eastern Sea Star

This site will feature a wide variety of posts

wittypixaday

Just another WordPress.com site

Jillian Is Your Friend

{ramblings & chronicles on food x music}

COPYCARLA

The Lost Copywriter

Leaves in the Pages

Leave your mark on the page.

Ross Gale is a writer and editor from the Pacific Northwest.

Ross Gale is a writer and editor from the Pacific Northwest.

twitchyface

a personal blog

Traveler on Foot

Photo-essays and travel narratives

Sorry Television

Reading a book a week

Blog ni Lolo

Living a life with no regrets.We only get one shot at life. Make the most of it.

allmostrelevant

Want to see what an Instagram with no pictures looks like? @allmostrelevant

CoreyPonders

A Young Man From Wales That Writes Poetry......

Golden.Faith.Within

following LOVE. showing JOY. seeking PEACE. spilling PATIENCE. integrating KINDNESS and GOODNESS. holding FAITHFULNESS. keeping GENTLENESS. abiding SELF-CONTROL

urbanarchiver

My O_o @ Techs, Food, Travels, Cars, Fashion...A Diary, A Photoblog whatever....

Creativity Aroused

Arouse your inner creativity. Listen to your creative voice. Explore where it takes you!

Bucket List Publications

Indulge- Travel, Adventure, & New Experiences

jofelynmartinezkhapra.wordpress.com/

All content and images Copyright © 2017 Jofelyn Martinez Khapra. Any duplication or use of the images without her express permission constitutes copyright infringement.

The Learned Ignoramus

Pretending to be profound

%d bloggers like this: