kaloythoughts

Tag Archives: Kaloy

Photo on 3-9-16 at 2.01 AM #7

mema-lagay lang

Hindi ‘to planado. Hindi katulad ng dati na umutot lang ako, agad na-i-post ko na dito, na and ending, ako din naman ang magbabasa.

Yup, after a lot of time off from posting here on my WordPress, here I am again.. saying the same exact thoughts of Kaloy: kung bakit nga ba ako nawala ng ganito katagal dito. Oh well, ayoko ng mag-isip pa ng kung anong dahilan, dalawang salita lang naman ang sagot: “People change.”

Marami na ngang nagbago, pati tiwala ko sa pinili kong landas, naguguluhan na ako, I mean, mas magulo. Mas rock. Kasing tigas na ng bato ang pakiramdam ko. Tama pa ba na nasa art industry ako? Nasa industry ba talaga ako in the first place?

Usually, sa parte ng post ko na ‘to, nagyayabang na ako in a very subtle way, achievements dito, travel doon, awards dito, trophy and recognitions doon. Mga artistang ka-rubbing elbows ko kuno at ang masayang buhay ng isang freelance tambay, este, artist (in our own rights ika nga). Pero tonight, I just feel na medyo tumaliwas sa template na ‘yon.

Hindi naman ganun kasama ang takbo ng taon na ‘to sa akin kung tutuusin. Kung paka-iisipin, sasabihin mo siguro, swerte nga ako. Pero baka ito na ‘yung sinasabi nilang quarter life crisis na hinaluan pa ng pagka abstract ng art industry ng bansa natin.

P.S: Nilabas ko lang, next time ko na i-edit.


10622703_298536917018917_2026074889890026740_n

Napansin ko lang na kapag ganitong mukha na akong piglet manginginom sa katabaan sinusumpaan ako ng panahon ng sakit.kaya ayan, purnada nanaman ang pangatap kong maging baboy dambuhala.

FYI lang pala, dahil sa 1 week na akong nilalagnat, ang payat HUNK ko na ulit! Watch out for my upcoming pics! LOL 😛 hushtagSICK

Nga pala: Nakabili ako ng bagong salamin sa mata… Medyo hindi na epektib yung luma eh, yan tuloy hindi ko nakita ng malinaw na iiwanan lang niya ako sa ere. hushtagBITTERnot Lol ;p


10602977_10203969729836345_1431767939_n

September 26 nanaman at magiging ganap na akong “legal age” kahit matagal ko naman ng ginawa ang mga bagay na dapat ay ngayon ko lang gagawin. Kayo ng bahala anu-ano ang mga iyon.

Simple lang ang naging celebration namin. This time sa biological family ko pinagdiwang ang kaarawan ko. Kumpara sa nakalipas na mga birthday ko na kasama ko e mga pamilya ko sa theater. Pero siyempre hindi din sila nagpahuli dahil nag celebrate din kami before ng birthday ko talaga kagaya ng ginawa din ng mga malalapit kong kaibigan.

Hindi siguro masyadong magiging mahaba ang kwento ko ngayon. Siguro parang ganito din kasi ang narealized ko after ng birthday ko… Na hindi naman lahat ng bagay o pangyayari o saloobin maikukwento. May mga bagay na mananatili lang sayo at kahit anong gawin nating paliwanag hindi nila ito maiintindihan at maniniwala parin sila sa kung ano at paano nila ito gustong intindihin.

Masaya ako. Sigurado ako doon. Pero hindi ka ganap na magiging masaya kung hindi mo naramdaman ang ganap na kalungkutan.

Maraming salamat sa mga taong nagmamahal sa akin, kilala ko man o hindi!

Nga pala dahil twenty one na ako ipagpapatuloy ko na talaga ang oplan liit tyan at balik alindog ng seksing katawan project ko! Watch out I’m gonna be a underwear model! Lol ;p


Ang dami kong gustong ikwento, kagaya ng madalas kong gawin dito sa blog ko na ‘to. Pero March 25 pa ang huli kong post, kulang tatlong buwan ng kwento ang hindi ko napunan- ang malabo, ang lumipas. Hindi ko alam saan magsisimula. Kung ano ang una, saan nga ba nagtapos. Magulo nanaman ang iiwanan ko sa inyo…

Hindi ako nag summer class (required ‘yon sa mga 3rd students). Bagkus nagturo ako ng Creative Drama. Pangarap kong makabili ng laptop. Pero hindi ko pa din natupad. Tumulong din ako sa marketing ng Noli Me Tangere (theater production). Nag-attend ng mga meetings, social events, film events, flores de mayo, beauty contests, pati mga rock concerts.

Rivermaya

Arti Sta. Rita

El Circulo

August to February ang target running date ng Noli. May home theater na naki-partner, kaya mas magarbo ang prod. Re-casting nung isang araw, pati kami na lumang actors kailangan mag-audition uli. Nagsawa ako sa Elias, sinubukan kong mag-iba ng role, si Salvi ang napagbuntungan ko ng pagkabagot. Hanggang ngayon wala pang final casts, pero sinabihan na ako ng pag-aralan na ang manyakis na pari.

apaNOLImetangere audition call

Nga pala, nakapag enroll na naman ako this sem. Malaking pasasalamat sa napakabait na mag-asawang Ong. Pero hindi din ako makakapag tapos on time, given naman na huminto ako ng isang taon para subukan ang buhay ng teatro na kinahumalingan at kibabaliwan ko padin hanggang ngayon. At siya paring dahilan ng medyo pagka delay ng inaasam ng nanay kong graduation ko. May iniwan uli kasi akong subjects (major) para mag show man sa darating na August – February bukas ang schedule ko! Dahil sa kahibangan ko na ‘to hindi ako pwede mag OJT next sem. So, most likely Octoberian ang kababagsakan ko.

Flores de Mayo

Notorious Scene

Cine Barangay

Silent Sanctuary

Last 2 min.! Kailangan ko ng matulog. 7am mamaya dapat nag-jojogging ako, medyo lumobo kasi ang katawan ko.


Huwag kayo mag-alala, hindi parin natutupad ang pangarap kong maging mataba.
2013 ni Kaloy Tabachoy lang ang title ng post ko dahil bukod sa rhyming ang Kaloy at tabachoy
At napaka bait ni Lord at pinataba niya ng blessings ang 2013 ko. Kaya simulan na natin ang countdown!

1.Napabilang ako sa mga official delegates ng taunang CINEMA REHIYON na ginanap sa UP LOS BAÑOS.
2.Nabigyan ako ng pagkakataong sumulat at mag direct ng theater play. Ang BARBIE LIVE IN FAIRYTOPIA A.K.A FAIRYLAND.
3.Naisulat ko din ang theater script ng ALAMAT NG TSOKOLATE para sa Nayong Pilipino theater play production project.
4.Nagpa-TATTOO din ako sa taong ito, hindi ko ginawan ng post dahil medyo sikreto lang. Shhhh.
5.Nag-audition ako sa isang artista/talent search sa isang local tv station. Ang SEARCH FOR THE STAR IN A MILLION ng CLTV 36.
6.Naipalabas at nag-premiere ang Barbie Live in Fairytopia sa SM Clark at SM Pampanga kung saan ginampanan ko din ang role ni FUNGUS.
7.Isang amazing DAGUPAN ESCAPADE!
8.Natupad ang pangako at hiling ko na magbabalik eskwela na ako.
9.One Vision Project OUTREACH para sa mga kapatid na aetas.
10.Nakapag sulat at direct ako ng isang local commercial. Ang PANNI CARLO.
11.Nakapag-attend at naging bahagi ng artists gathering night na BULUS TALKS
12.Siyempre ang pinaka una’t malamang huling pageant na nasalihan ko ang MR. AND MS. CHM. Ehem hindi na din masama ang naabot ng first time experience ko na ‘yon. 😀
13.Promoted ako bilang Creative Drama Class TEACHER sa mga makukulit at English speaking na bata.
14.Nakagawa ng isang Front Office Video Presentation.
15.Food and Beverage Function
16.HAUDS Debate
17.Nagkaroon ng isang Surprise Birthday Party mula sa isang matalik na kaibigan.
18.Nagkaroon ng VIETNAMESE BIRTHDAY CELEBRATION.
19.Nasubukan ko mag CROSS ENROLL sa ibang college.
20.Naging part time POETRY TUTOR sa Hillcrest Heights Institute.
21.Nawalan ng CELLPHONE dahil sa nakatulog ako sa jeep habang hawak ko ‘to. (Katangahan ba?)
22.Nakagawa muli ng isang KAPAMPANGAN SHORT FILM na naging finalist at BEST CINEMATOGRAPHY, KULTURANG KAPAMPANGAN AWARDEE ng CineKabalen.
23.Nakapasok din bilang FINALIST ang pelikula kong MATWANG DALAGA sa CINEMANILA.
24.Nag-aatend ng birthday party sa LEWIS GRAND HOTEL kung saan tinulugan ko lang ang lahat.
25.Na-experience ang makulay na GIANT LANTERN FESTIVAL.
26.Nakatapos ng isang HAPPINESS CAMPAIGN DOCUMENTARY
27.Naimbitahan sa premiere night ng DUKIT: official entry para sa Metro Manila Film Festival.
28.Nakarating ng SM AURA para sa PRESS CONFERENCE ng Cinemanila.
29.Nakapanuod ng isang indie film (ILO-ILO) sa Director’s Club ng SM AURA – MAG-ISA!
30.Naging bahagi ng KACIMOV – Kapampangan Cinema Movement
31.Nabisita at nakapag bakasyon sa Pasay.
32.Nakapag STAR CITY kung saan sinumpa ko ang FRISBEE!!!

Sa kabuuan masasabi ko na isang masaganang taong ang 2013. May mga kapalpakan pero sumotutal it’s a year to be remembered. Medyo bokya lang sa kwentong lovelife pero umaatikabo naman sa progreso ng career, kaya balanse lang.

Gusto ko palang pasalamatan ang bawat isang bumuo ng 2013 ko, sa mga nagbigay kulay, nagbura ng mali at kahit maging ‘yong mga taong dumungis. Kung dahil sa inyo hindi magiging TABACHOY ang bagong experience at kaalaman na natutunan ko.

Siyempre malaking pasasalamat din sa Panginoon na siyang pinanggalingan ng lahat.

Let me open the year 2014 with Matthew 6:10.

Your kingdom come, your will be done, on earth as it is in heaven.

\m/


Akalain mo sumali ako ng PAGEANT! Ahahaha.

Una theater, pangalawa singing, tapos ngayon pinasok ko na din ang mundo ng pagwapuhan. Grabe diba? Hanggang ngayon hindi parin ako makapaniwala sa kakapalan na ng aking mukha. Pero thankful padin ako na nung nagpaulan ng shyness si Lord, busy akong nagkukwento sa aking blog.

SCREENING: Round 1
Kasama ang best girl friend ko na si Gazu, sumabak kami sa screening ng mga papalaring candidates ng College of Brainless Beauty umano, na gusto kong pabulaanan. At ‘yon ang isa sa mga dahilan ko kung bakit ako naglakas loob pumasok sa screening room ng MR. and MS. COLLEGE OF HOSPITALITY MANAGEMENT kung saan naghihintay sa akin ang apat na interviewer.

Nakahilera sila na parang sina Sarah, Lea, Bamboo at Apl.de.ap ng The Voice of the Philippines at tumpak, may audience sa likod nila. Nakakakaba.

screening


“Tell me something about yourself?
Kung pagkain ka ano ka at bakit?
Kung ipagluluto mo ako anong putahe ang ihahanda mo?”

‘yan ang ilan sa mga bungad nilang tanong na sinagot ko naman sa abot ng aking makakaya hanggang sa nai-open ko nga ang tungkol sa pagiging bahagi ko sa teatro. Sa palagay ko doon sila mas nagkainteres sa akin.

“Ano ang natutunan mo sa 1 year experience mo sa theater?”

I learned that you need to be yourself… But you must know yourself first, because when you know who you are… You will go along way. -‘yan ang sinabi ko.

*Pumasa ako sa unang round, pati si Gazu. Pagdating ng hapon pinatawag kami sa 2nd round. ONE-ON-ONE INTERVIEW!

SCREENING: Round 2
Hindi nakadating si Gazu dahil sa isang project, pero pwede pa naman daw siya humabol hanggang bukas.

This time nasa public place kami. Sa Cafe Juan (Restaurant ng School) Doon, pinatayo lahat ng nakapasa sa round 2 sa stage. Para kaming ISDA sa AQUARIUM. Tinititigan kami mula ulo hanggang buntot este paa pala.

Pagkatapos e uupo ka sa tabi ng isang lalaking may dekolor at mahahabang kuko para sa isang one-on-one interview. That moment, kinabahan ako. Kumbaga sa teacher, isa siyang terror na sinaniban ni Dracula. ‘yan ang tingin ko sa kanya habang ginigisa niya sa mga tanong ang lalaking nauna sa akin.

and it was my turn…

Casual greetings at nagsimula na ang interview. Ibabase niya ang mga tanong niya sa sinagutan naming form which goes like this.

screening form

Kaya ang una niyang tanong e tungkol sa SPECIAL TALENT ko.

“So… Cretive writing ang talent mo? Anong mga sinusulat mo? Poem, prose… Ganoon?!”

Medyo sarcastic ang pagkakatanong niya at halatang gusto niya ako ma-intimidate. Pero sinagutan ko lang ang tanong niya.

“Yes Sir. Actually I’m the Kapampangan Writer of the Year here at Holy Angel University, I also won the Best Screenplay Writer in the recently concluded Cinekabalen and I am currently the Creative Unit Head of the Academy of Performing Arts wherein I write scripts and my recent project is the commercial script of Panni Carlo.”

Pagkatapos kong sumagot, first time ko nakita ang genuine smile niya na parang close friends na kami bigla habang sinasabi niya na sumusulat din daw siya kahit government employee lang siya. (BIGLANG HUMBLE SI SIR?)

Nagpatuloy ang interview.

“So you want to be happy? Bakit malungkot ka ba?”

Style na talaga niya ang sarcastic questioning. Siguro para makita talaga ang confidence ng mga ininterview niya.

“It’s not like I am sad sir. But I see to it that every time, every minute and moment of my life I am pursuing the greatest goal of man and that is to be happy. Just like marami po ang nagtaas ng kilay when I decided na mag-screening ako dito pero at the end of the day it’s about my happiness. At least I’ve tried… Who knows, I just might make it.

Tumatango siya at sinabi na kaya pala gagnon daw ang philosophy ko sa life.

“Why do you want to be part of candidates? Though I see here that you said you are an adventurous person and I agree, because of the way you answer. Pero what is fun and exciting in a pageant?”

During my theater years sir, I was given a chance to conduct a creative drama session with the candidates of Mutya at Lakan ning San Fernando and I saw that pageant is not about winning the crown, but having and building the friendship and camaraderie with your co-candidates and that for me is fun and exciting.

“Oh… So you’re saying that you are opening a new chapter in your life now?”

Nakangiti akong tumango’t umayon sa sinabi niya.

*Pagkatapos ng halos dalawang linggo matapos ang screening, inanunsyo sa akin na parte ako ng OFFICIAL CANDIDATES OF MR. & MS. CHM. Ang saya ko noon, pero hindi naging buo ang kasiyahan ko dahil hindi nakapasok si Gazu sa final cut.

Photoshoot
5am ang calltime para sa photoshoot na gagawin sa Gintong Pakpak Ecopark. Naging maayos naman ang lahat at sa “Four Elements” umikot ang theme ng pictorial. Naging kaibigan ko kaagad ang mga candidates pero mas naging malapit ako kina Eman at Kevin dahil sa siguro kapareho ko silang first timers.

Mr. and Ms. CHM 2013 Official Candidates

Sa totoo lang, hindi kami ganong satisfied sa outcome ng photoshoot. Pero tuloy parin ang pageant!

Rehearsals
Kagaya ng pagiging always LATE ko sa klase, e always late din ako sa mga rehearsals namin. Weakness ko ang paglalakad at talagang sinubukan kong pag-aralin ito.

Pre-Pageant: Talent, Creative and Casual Wear
Para sa pre-pageant kailangan ko maghanda ng 2min. talent at creative wear. Sa tulong na din nina Ate Mich, Leo at Erica napagdesisyonan namin na maging 3 part ang ipapakita kong talent. Soliloquy ni Shakespeare, Master of the House ng Les Miserables at Kahit Maputi na ang Buhok Ko ni Noel Cabangon.

Samantalang sa creative wear kami nahirapan. Hanggang sa umabot kami sa konseptong handmade and raw nature materials ang bubuuin naming kasuotan dahil na din sa itinalagang elemento ko na Earth Element.

creative wear

Kinailangan ko din ng susuoting mga sapatos at creative pants na inasikaso naman na ng mga kaklase kong sina Bench at Bubay.

Coronation Night
Pagkatapos ng pre-pageant, sunog kilay parin kami sa paghahanda sa coronation night. Sasayaw kami dito para sa opening number na isinunod narin sa tema ng mga elemento.

IMG_6142

Pagkatapos noon ay isinunod na ang unang parte ng mga minor awards kung saan wala akong nakuha.

Sumunod na bahagi ay ang casual wear at formal wear kung saan ipinagpatuloy ang pamimigay ng minor awards. At muli, bigo parin akong makakuha ng kahit isa.

IMG_6154

Announcement na ng TOP FIVE. Gusto ko ng isuko ang laban subalit naalala ko ang quotes na binaon ko ng gabing iyon.

“When the will to win conquers the fear of loosing then you are a winner.”

Kaya sinabi ko sa sarili ko MANANALO ako. Pero ang hirap din palang lokohin ng isipan lalo pa’t nakikita mo ang katotohanan. Mahirap kalaban ang mga kasama ko, halos may tig-iisang batalyon sila ng supporters samantalang nanay ko lang at ilang mga piling kaibigan ang nagpapakapaos sumigaw ng pangalan ko. Pero dahil doon mas tumindi ang kagustuhan kong pumasok sa top 5. Alam ko sa sarili ko na doon ko maipapakita ang laban ko, doon ko mabibigyan ng halaga at pasasalamat ang mga taong naniwala at tumulong sa akin para sa gabing iyon.

At hindi nga ako binigo ng panahon, pangatlo tinawag ang pangalan ko. Pagkatapos mabuo ang limang kandidatong uusad sa question and answer nagsimula na nga ang patagisan ng kakayahang sumagot sa mga biglaang katanungan.

IMG_6201

Noong ako na ang isasalang sa Q and A kinamusta ako ng host na ginawa niya din sa mga nauna sa akin.

“How do you feel right now?”

I feel ecstatic and blessed.

Naghiyawan ang mga tao at natuwa ang mga host dahil iba ang sagot ko sa inaasahan nila.

Current issue ang itinanong sa akin ng nabunot kong judge…

QandA

Honestly, ng mga oras na iyon hindi ko alam ang isasagot ko. Ni hindi din ako pamilyar sa isyung kinakaharap ng Zamboanga ng mga panahon na ‘yon. Buti na lang at naalala ko ang ilan sa mga naging kaibigan ko sa CINEREHIYON kung saan naging biruan namin ang kalagayan nila sa Zamboanga.

“Alam mo ba alarm clock na namin ang bomba doon.”
“Sus, ganito nga mag suspend ng klase samin e. Class! Suspended ang klase natin, natamaan ng bomba ang kabilang room.”

Kaya inisip ko na lang na giyera ang isyung tinutukoy sa tanong sa akin.

Nagpasalamat ako sa katanungan, malayo sa nakagawian at itinuro sa akin na atake ng pagsagot –sagot kaagad wala ng pasapasalamat, laos at baduy na daw iyon. Subalit wala akong choice, I need to buy time para makabuo ng makabuluhang sagot.

Bilang isang indibidwal ano nga ba ang maari kong maibigay sa mga kababayan kong taga Zaboanga? Tinanong ko ‘yon sa sarili ko at pagkatapos ay nagsalita na ang aking puso…

answer

May mga nagpalakpakan, may ilan namang natahimik na lang. Tuwang-tuwa ang mga host sa sinagot ko.

“That was a very, very well… Well said candidate number 8!”

IMG_6213

Habang bumababa ako ng stage naramdaman ko ang lubos na kasiyahan dahil alam kong by giving that answer, I also proved why I deserve to be part of that competition. Masaya din akong hindi ko binigo ang mga taong nagmamahal sa akin.

IMG_6232

Nabingwit ko ang 2ND RUNNER UP nang gabing iyon. Walang paglagyan ang tuwa sa akin ng mga oras na ‘yon lalo pa nang lumapit na sina mama at mga kaibigan ko upang batiin ako. Dinig mo sakanilang boses ang pagka paos subalit hindi mo maririnig sa kanila ang reklamo o pagod.

At sila ang tunay kong TROPHY sa PAGEANT na ‘yon at sa buhay ko.:)


1150860_386228391500261_1676158447_n

Everyday is a day to be grateful. Share a piece of your love, give a little of your time and be at peace forever. This is too cliche, but am praying for world peace!

Last Wednesday, August 21, I helped Ate Mich and her family to reached out for those families who are affected by the typhoon Maring. Together with our respected NGO partners: One Vision Project, The Academy of Performing Arts and Panni Carlo. The feeling was magical. While we are working for the food donations and some clothes, Ate Mich will keep on telling us that this is the time to pay back and be thankful that we are not in their position -flood victims.

Come to think of it, sharing is not just about earthly possessions. I learned from that experience that it’s more about giving yourself, surrendering your genuine kindness as to adhere with our human duty which is to be humane.

Typhoon Maring might literally flooded my country, but it also flooded me with life learning experiences. 🙂

arab proverb



Sesemonster

minsan kahit maasim ang buhay at may mga daga, masarap pa ring tumaya...

blag bleg blig BLOG blug

Bolang bilog huwag tutulog-tulog, sabihin sa akin ang correct answer.

Chalking Jobz

kapag ubos na ang tinta at pudpod na ang lapis

Pinay Unlimited

I don't want to be defined.

what i talk about when i talk about films

& other things i like to talk about

Spectator

a gray person

The Better Man Project ™

a journey into the depths

Il Dolce Far Niente

The Sweetness of Doing Nothing

boy with a hat

writing as a way of life

So, What's News?

News that won’t make you depressed to read the news.

May Tumawag sa Pangalan Ko.

Ang maKESOng mundo ni Chizkeyk

The Art Studio by Mark Moore

Where Imagination Becomes Realality

Ray Ferrer - Emotion on Canvas

** OFFICIAL Site of Artist Ray Ferrer **

stillness of heart

MUSINGS : CRITICISM : HISTORY : PASSION

willowdot21

An insight to a heart mind and soul.

Mythbroakia

STAY MYSTIFIED!

writinglikeastoner

Understanding life experiences, life lessons and being a better person.

The Good Greatsby

Paul Johnson's comedy blog: I didn't get into comedy to be rich or famous. All I've ever wanted was to be loved...by somebody rich and famous.

Susie Lindau's Wild Ride

Come for Adventure. Stay for the Ride.

I Kissed My Date Goodnight

A single thirty-something embarking on motherhood through the miracle of adoption.

the bunny blog

read -> surf -> eat -> repeat

glittering soot on her eyelashes

When I weep, I want to fuck it away. ~ Anais Nin

A Traveler's Tale

photography and travel interests, places, and things

Eastern Sea Star

This site will feature a wide variety of posts

wittypixaday

Just another WordPress.com site

Jillian Is Your Friend

{ramblings & chronicles on food x music}

COPYCARLA

The Lost Copywriter

Leaves in the Pages

Leave your mark on the page.

Ross Gale is a writer and editor from the Pacific Northwest.

Ross Gale is a writer and editor from the Pacific Northwest.

twitchyface

a personal blog

Traveler on Foot

Photo-essays and travel narratives

Sorry Television

Reading a book a week

Blog ni Lolo

Living a life with no regrets.We only get one shot at life. Make the most of it.

allmostrelevant

Want to see what an Instagram with no pictures looks like? @allmostrelevant

Golden.Faith.Within

following LOVE. showing JOY. seeking PEACE. spilling PATIENCE. integrating KINDNESS and GOODNESS. holding FAITHFULNESS. keeping GENTLENESS. abiding SELF-CONTROL

CoreyPonders

A Young Man From Wales That Writes Poetry......

urbanarchiver

My O_o @ Techs, Food, Travels, Cars, Fashion...A Diary, A Photoblog whatever....

Creativity Aroused

Arouse your inner creativity. Listen to your creative voice. Explore where it takes you!

Bucket List Publications

Indulge- Travel, Adventure, & New Experiences

jofelynmartinezkhapra.wordpress.com/

All content and images Copyright © 2017 Jofelyn Martinez Khapra. Any duplication or use of the images without her express permission constitutes copyright infringement.

%d bloggers like this: