kaloythoughts

Tag Archives: Catu

Carlo Catu 2016

Photo taken by Niccolo Cosme

Biography

Carlo Enciso Catu is a 22 year-old Kapampangan filmmaker, theater actor, writer and director born in Angeles City, Pampanga, Philippines on September 26, 1993. He was once hailed as the Kapampangan Writer of the Year in HAU’s Gawad Digmaang Rosas back in 2010. He was also a fellow in the university’s The Angelite’s Pamiyabe writing workshops on 2010 and an all star guest on 2014.

He worked as a professional theater actor under the direction of Isabelo Bicong del Rosario from year 2012 to year 2014 and eventually wrote and directed children’s theater plays such as Barbie Live in Fairytopia and Atin Cu Pung Singsing.

The first short film that he wrote and directed Lakbe (Wander) had immediately given him his first Best Screenplay and Best Director awards from Cinekabalen Kapampangan Film Festival (CKFF) 2012; it was also that year’s 2nd Best Film. It was then followed by his Matwang Dalaga (Old Maid), which competed up to the Cinemanila International Film Festival 2013 after winning Best Cinematography and the Kapampangan Cultural Award at the CKFF of the same year.

However, it was his third short film Mis Da Ka (I Miss You), CKFF’s 2014 Best Film, Best Director and Singkuwento International Film Festival’s First Honorable Mention short film award that gave him his ticket to his yet biggest achievement in his film career, Ari (My Life with A King); it was his directorial debut film that made him win his first two international best director awards, the Best Debut Film Director award at the All Lights India International Film Festival 2015 and the Best New Talented Director award at the London International Filmmakers Film Festival 2016.

He was also nominated for best director award for this year’s 39th Gawad Urian, the Philippines’ most prestigious film award giving body. His co-nominees were Ralston Jover, Jerrold Tarog, Brilliante Mendoza, Jun Lana, Erik Matti, Lawrence Fajardo, Zig Dulay, Mario Cornejo and Kidlat Tahimik. He was by far the youngest director to be nominated in this said category. And just last month, Carlo graduated from Director Jun Lana’s Cinepanulat: Ang Screenwriting Lab ni Jun Lana where he won one of the Best Screenplay awards for his screenplay project Lila Ing Cule Da (Lilac).

At present he is on the post-production of his second full-length film that he wrote and directed, Reinas de Bale Matwa (The Queens of Bale Matua) and is working on his latest children’s theater project with the Nayong Pilipino, the Philippines’ national park.

 

Filmography

REINAS DE BALE MATUA (THE QUEENS OF BALE MATUA)
Director and Screenwriter

LILA ING CULE DA (LILAC)
Screenwriter

Awards and Recognitions:

  • CINEPANULAT: Ang Screenwriting Lab ni Jun Lana
    Best Screenplay

LAUT
Screenwriter

Awards and Recognitions:

  • 3rd World Premieres Film Festival
    Special Jury Price (ASEAN Skies)
  • 36th Fantasporto International Film Festival, Portugal
    Special Jury Mention (Director’s Week Section)
    Best Actress Award
  • International Filmmaker Festival of World Cinema, London
    Official Selection

ARI (MY LIFE WITH A KING)
Director

Awards and Recognitions:

  • 39th Gawad Urian
    Best Screenplay
    Best Music
  • London Festival of World Cinema
    Best New Talented Director Award
  • WorldFest-Houston International Film and Video Festival
    Bronze Remi Award
  • All Lights India International Film Festival
    Best Debut Feature Film/Director Award
  • Harlem International Film Festival, New York
    Best World Film Award
  • Metro Manila Film Festival
    Best Film Award (New Wave Category)
    Manila Bulletin Best Feature Film Award
    Best Screenplay Award
    Best Actor Award
  • Gawad Pasado, Philippines
    Paggamit ng Wika at Kamalayang Pangkultura Award
  • Ani ng Dangal
    Film and Director Awardee
  • Manila Bulletin Indie Bravo, Philippines
    Film/Director Awardee
  • International Filmmakers Festival (IFF) France 2016
    Official Selection
  • 14th Dhaka International Film Festival 2016
    Official Selection
  • Vancouver International Film Festival (VIFF) 2015
    Official Selection
  • Chicago International Film Festival 2015
    Official Selection

MIS DA KA (I MISS YOU)
Director and Screenwriter

Awards and Recognitions:

  • Singkuwento International Film Festival 2015
    First Honorable Short Film Award
    Best Supporting Actress Award
  • CineKabalen Kapampangan Film Festival 2014
    Best Short Film Award
    Best Director Award
    Best Actress Award

MATWANG DALAGA (OLD MAID)
Director and Screenwriter

Awards and Recognitions:

  • CineKabalen Kapampangan Film Festival 2013
 Best Kapampangan Cultural Award
    Best Cinematography Award
  • Cinemanila International Film Festival 2013
    Official Selection

LAKBE (WANDER)
Director and Screenwriter

Awards and Recognitions:

  • CineKabalen Kapampangan Film Festival 2012
    Second Best Short Film Award
    Best Screenplay Award
    Best Director Award

 

Demo Reel

Advertisements

IMG_2043

CineKabalen Film Festival 2014

Guys! May himala! At hindi natutulog ang Panginoon! Haha! Ok. Distribution na ng sobreng puti ang patutunguhan ng intro ng post ko eh. Huwag mag-alala hindi po ako manghihingi ng donations. Kaya continue reading lang.. Ibabalita ko lang ang magandang kinalabasan ng recently concluded Cinekabalen Film Festival 2014 na sinalihan ng ating film na “Mis Da Ka”. Hihi hanggang ngayon kilig at mangha parin ang nararamdaman ko dahil nabingwit natin ang… (drumrolls please)

IMG_2048

Best Direction, Best Film at Best Actress Trophies

  • Best Direction
  • Best Actress (Ms. Leo Sarmiento) at;
  • BEST FILM!!!

Hindi kayo nagkamali ng basa at hindi ako nagkamali ng type! Sa wakas nakuha din natin ang pinaka mataas na rekognisyon sa patimpalak na tatlong taon na nating sinasalihan mula sa mga pelikulang: Lakbe (Wander)  https://kaloytoots.wordpress.com/2012/12/20/lakbe-wander/ , Matwang Dalaga (Old Maid) https://kaloytoots.wordpress.com/2013/11/29/cinekabalen-the-second-time-around/ at eto nga ang BEST FILM ng CineKabalen2014 and “Mis Da Ka” https://kaloytoots.wordpress.com/2014/10/30/1677/ 😀

1796083_962460283769838_7815804904906952514_o

IMG_2002

Speechless Moment

If I were to describe yung pakiramdam nung kabuuang competition, ang pinaka masasabi ko ay talagang naging mahigpit ang laban. To the point na after the screening of all the films hindi na ako umasang mananalo, hindi dahil sa kawalan ng pag-asa kundi dahil sa lahat ng pelikula may pag-asa at may kanya kanyang edge upang manalo.

IMG_1987

Leo Sarmieto

Noong tinawag na ako upang tanggapin ang “Best Direction” award at tanghali namang “Best Actress”  si Ms. Leo,ang bidang artista sa ating pelikula sabi ko… solb na po ako Lord. Kaya nga noong iannounce na Mis Da Ka ang Best Film ng gabing ‘yon hindi talaga ako makapaniwala na kahit noong panahong nasa harap na ako ng entablado upang tanggapin ang trophy at magbigay ng mensahe, nawalan ako ng salitang sasabihin. At talaga namang naubos ang lakas ko upang pigilin ang sarili ko na maiyak dahil naibigay naman na ang Best Actor award sa iba. Hahaha!

Pero iba ang suporta ng tao pati na ang mga co-film makers ko ng gabing iyon. Pumalakpak silang muli noong halos tutulo na ang iyak ko na para bang sinasabi nila na “ayos lang yan nandito kami, masaya din para sayo!”.

IMG_2179

After Awarding Party

Muli, maraming maraming salamat po sa inyong mga pumalakpak, naiyak, natuwa, sumuporta at naniwala. Maging sa mga humamak, tumapak at hindi nagtiwala. Lahat kayo ay naging inspirasyon upang mabuo ang pelikula ko, pelikula natin. 🙂

https://vimeo.com/114794916


Ang dami kong gustong ikwento, kagaya ng madalas kong gawin dito sa blog ko na ‘to. Pero March 25 pa ang huli kong post, kulang tatlong buwan ng kwento ang hindi ko napunan- ang malabo, ang lumipas. Hindi ko alam saan magsisimula. Kung ano ang una, saan nga ba nagtapos. Magulo nanaman ang iiwanan ko sa inyo…

Hindi ako nag summer class (required ‘yon sa mga 3rd students). Bagkus nagturo ako ng Creative Drama. Pangarap kong makabili ng laptop. Pero hindi ko pa din natupad. Tumulong din ako sa marketing ng Noli Me Tangere (theater production). Nag-attend ng mga meetings, social events, film events, flores de mayo, beauty contests, pati mga rock concerts.

Rivermaya

Arti Sta. Rita

El Circulo

August to February ang target running date ng Noli. May home theater na naki-partner, kaya mas magarbo ang prod. Re-casting nung isang araw, pati kami na lumang actors kailangan mag-audition uli. Nagsawa ako sa Elias, sinubukan kong mag-iba ng role, si Salvi ang napagbuntungan ko ng pagkabagot. Hanggang ngayon wala pang final casts, pero sinabihan na ako ng pag-aralan na ang manyakis na pari.

apaNOLImetangere audition call

Nga pala, nakapag enroll na naman ako this sem. Malaking pasasalamat sa napakabait na mag-asawang Ong. Pero hindi din ako makakapag tapos on time, given naman na huminto ako ng isang taon para subukan ang buhay ng teatro na kinahumalingan at kibabaliwan ko padin hanggang ngayon. At siya paring dahilan ng medyo pagka delay ng inaasam ng nanay kong graduation ko. May iniwan uli kasi akong subjects (major) para mag show man sa darating na August – February bukas ang schedule ko! Dahil sa kahibangan ko na ‘to hindi ako pwede mag OJT next sem. So, most likely Octoberian ang kababagsakan ko.

Flores de Mayo

Notorious Scene

Cine Barangay

Silent Sanctuary

Last 2 min.! Kailangan ko ng matulog. 7am mamaya dapat nag-jojogging ako, medyo lumobo kasi ang katawan ko.


Sabi ni ate kanina “talagang pang-bata lang ang pasko no Loy? (tawag sa akin sa bahay)” tinanong ko siya bakit.
“Kasi wala na tayong aginaldo, naalala mo noong bata tayo? Sa mga oras na ito, busy na tayo nagbibihis at nagbabahay bahay para mag mano…”

Siguro para sa bata talaga ang pasko, pero hindi nangangahulugan na kapag tumanda ka na hindi ka na parte ng mahalagang okasyon na ‘to.
Kasi sa pagtanda natin tayo naman ang gumaganap sa mga tinuturing na Santa Claus ng mga batang sabik sa okasyon na ‘to. At mas dapat natin maintindihan na ang pasko ay higit lalong para sa ating Panginoon.

Anyway nakainom ako ngayon kaya sabog palagay ko ang post na ‘to. gusto ko lang i-share na for the record ang paskong ito nanaman ang THE BEST bukod sa magkakasama kaming pamilya e sa madalang na pagkakataon nagsama sama ang malaking pamilya naming mga Kapampangang Hapon – CATU a.k.a KATO 😀

Happy birthday Papa Jesus. I love you! ❤


Dahil ito ang unang araw ng pamamaalam ko sa ka emohan, susubukan kong magsimula sa simula. Tutal ang blog na ito ay intended naman para sa kwento ng kusinero at ako ‘yun kahit hindi pa ako certified chef. Epal lang kumbaga.
Lets get a little more personal akalain mo nag english ako! mula ngayon.

Sino nga ba si Kaloy?

Kanina lang hinalungkat ko ang mga photo albums ko sa peysbuk at napaka dami ko pala talagang private albums. At kapag sinabing private alam mo na! Pero may mga naka private na wala naman kakwenta kwenta ang laman ewan ko ba bakit naniwala ako sa tatay ko na dapat itago ang mga pictures namin sa virtual world, dahil baka gamitin daw ang mga ito sa kahalayan (para namang kahalay halay ang itsura ko) at ibang masamang bagay. (baka biktima ng mga poser at plagiarism ang tatay ko dati)

Ako si Carlo Enciso Catu (First time ko sinabi ang buong pangalan ko at to be honest natatakot ako dahil baka tama si tatay! Praning lang.) As much as possible hindi ko ginagamit ang buong pangalan ko sa kahit anong social networking sites, madalas Carlo Enciso lang ang gamit ko. Mukhang panghapon kasi ang Catu at ayaw ko pinagkakamalang hapon, koreano, o kahit anong lahi. Proud ako sa pagka Pinoy ko! ‘yan ang kunware kong dahilan kung bakit hindi ko ginagamit ang Catu. Pero ang totoo, masyado kasi maikli kapag Catu pa ang ginamit ko. C A R L O C A T U (Tatlong segundo lang tapos mo ng bigkasin) nine letters lang masyado kuripot ang dating. Tsaka C.C ang initials parang nagSISI ang mundo sa kapanganakan ko. Buti pa ang C.E parang “SEE”

“C.E may binatbat ang tsinitong si Kaloy!” kapal!

At dahil nga magkakaPERSONALAN na tayo mula ngayon, maglalabas ako ng mga pictures ko para sa blog na ‘to.

Mahilig ako mag sulat, dati nung nag aaral pa ako may scratch notebook pa ako para pag-uwi ko ng bahay mailipat ko ang lecture sa totoong notebook ko para maayos ang pagkaka sulat. (Mga unang linggo lang ng klase ko nagawa ‘yon) Ngayon naman sa buhay teatro ko https://kaloytoots.wordpress.com/category/buhay-teatro/ ako ang sekretaryo ng grupo. Mahilig kasi ako sa mga notes dahil makakalimutin talaga ako at may pagka O.C.

Kaya lagi akong may PLANNER eto ‘yong planner ko last year galing sa PAPEMELROTI =, mahilig din ako mag doodle ng kung anu-ano sa mga papel. ‘yan din ang dahilan bakit ako nag blog. Kasi sobrang tambak na ako ng mga scratch paper na puno ng putol na tula, putol na kwento at mga kung anu-anong drawing mula sa itsura ng tao hanggang sa mga out of this world na nilalang.

Likod ito ng planner ko, halos isang taon bago napuno ang page na yan ng mga movie lines, poems, prose at mga drawings tuwing naiinip ako lalo na kapag math subject.

 

Marunong din ako mag gitara. Sapilitang itinuro sa akin ni kuya kasi wala siyang kasama sa trip niyang matuto noon. Pero salamat na din kasi nakahiligan ko din ito. Binilhan ko pa nga ang sarili ko ng gitara noong 17th birthday ko eh. Todo tipid mode ako nun! Pero hindi ako music lover kaya hanggang sa natuto lang ako tumugtog ng crazy for you, huling el bimbo, at mga kanta ng the script TORETE na lang pala ang memoryado ko ngayon.

Noong una halos araw araw ko gamitin ang gitara ko para hindi magasgasan. Pero mga dalawang buwan ang nakaraan, aun si pareng alikabok na lang ang tumutugtog sa gitara kong nagngangalang “TRES” ou may pangalan nga pala ang gitara ko, kasi pangatlong gitara siya na dumaan sa kamay ko. Hmm nasaan na ba si Tres?? Ah! Nasa cabinet, hinaharana ang mga amoy mothballs kong damit.

Working student ako mula High School hanggang College bago ako nag stop para mag teatro. Masasabi kong naging mabuti akong estudyante at anak at the same time. Sa library ako nadistino pagdating ko ng College pero mahilig na talaga ako sa libro 1st year h.s pa lang. Una kong natapos na nobela eh ang “The Notebook” ni pareng Nicholas Sparks at halos binasa ko noon ang mga libro niya. Nitong huminto na lang ako hindi naging updated sa kanya. Mahilig din ako magtext lalo na kapag unli ako.

Mga naging paborito kong manunulat ay halos mga sikat, syempre h.s nakikiuso. Pero hindi naman ako nagsisi dahil kahit papano may mga natutunan ako kina kumpareng Mitch Albom, kumareng Cecilia Ahern, Dave Pelzer at sa kapatid niyang si Richard Pelzer, sa kakwelahan ni Claire Cook, ilan sa mga libro ni James Patterson ay nabasa ko din at karamihan sa mga likha ni Paulo Coelho ay naging paborito ko. Sinubukan ko din intindihin si Stephen King pero hindi ko siya naintindihan. Kung mapapansin foreign lahat ‘yan, hindi ko naman iniisp noon na susulat ako kaya wala akong pakialam kung maturingan akong salot ng mga pinoy writers. Hanggang sa dahil sa kagipitan sa pinansyal na aspeto sinubukan kong magsulat para sa limang libong pisong premyo.

https://kaloytoots.wordpress.com/2012/01/29/kwentong-rosas-ni-beloy/ https://kaloytoots.wordpress.com/2012/01/30/eroplanong-gawa-sa-yellow-paper/ ‘yan ang mga link kung paano ako nagsimulang maging ambisyosong manunulat. At kung bakit kahit papaano e nagbasa ako ng mga libro ng mga pinoy writers gaya nina Bob Ong, Eros Atalia, F. Sionil José at marami pang manunulat at manunulang nakalimutan ko na ang pangalan pero alam kong nagbigay inspirasyon din sa akin para ipagpatuloy ang pagdutdot ng keyboard.

Karamihan mga libro sa library at mga post sa blog.

Mahilig ako lumamon kumain. Pero hindi ko trip ang almusal kasi tanghali na ako gumigising. Bali ganito ang life cycle ng pagkain ko. Kakain ako ng lunch kasama ang tinirang almusal para sa akin pagkagising ko ng mga alas dose. Brunch ko ‘yon, tapos mag mimirienda ako ng mga bandang alas kwatro at kakain na ng dinner by 8 or 9pm tapos kakain ulit ako ng second dinner ng bandang 11 or 12am at kung sinipag pang pumunta ng kusina kakain o maggagatas ako ng bandang 2 or 3am.

Mahilig ako sa mga kulay pulang pagkain, SPAGHETTI ang comfort food ko at kalderetang baka naman ang paborito kong ulam bukod sa sardinas. Take note halos lahat ng kinakain ko pinapartneran ko ng ketchup mas masaya kung tomato ketchup.

Hindi ko masyadong trip ang mga prutas, siguro dahil takot ako sa pakwan. Inuulit ko, TAKOT AKO SA PAKWAN. Kung may phobia ako sa pakwan ‘yon. Kung bakit? Hindi ko din alam. Basta alam ko sa tuwing pupunta ako ng grocery iniiwasan ko ang pakwan section. Kapag umaatake ang pakwanophobia ko (hula ko lang na word un) minsan nadadamay pati sina kalamansi, mansanan, bayabas, atis at kung sinu-sino pang gulay at prutas na may maliliit na buto. Yuck! Pahawakan mo na lag ako ng ipis wag lang buto ng pakwan!

Mahilig ako sa bata, dati. Bago nagka anak si ate at ako ang naging tataytatayan ng bata. Hanggang ngayon dahil tambay ako sa bahay ako ang bantay bata ni Aki (name ng anak pamangkin ko) Hindi siya ‘yong nasa picture. Hindi ko kilala ang batang ‘yan. Basta lang siya naki upo sa pwesto namin habang nagpipicnik kami ng mga kaibigan ko.

 

Eto si Aki, mula ng ipinanganak siya nasa tabi na niya ako. Hanggang sa natuto siyang mag pronounce ng “ma” “pa” at “bui” tawag niya sa akin. Yan kasi tawag ko sa mga kaibigan ko bui meaning boy parang totoy na makabagong panahon. Isa rin siguro sa dahilan kung bakit sa ngayon ayaw ko muna magka pamilya bukod sa napaka bata ko pa, alam ko kung gaano kahirap mag alaga ng bata at kung gaano kagastos ang magkaroon ng makulit na paslit kagaya ni Aki.

Mapagmahal ako, I can say na mapagmahal talaga ako lalo na sa family ko. At dahil nasabi ko na how I loved my mom Joy https://kaloytoots.wordpress.com/2012/02/04/123/  ilalagay ko naman dito kung gaano ko kamahal ang lola ko who pass away last year, at saktong birthday niya ngayong araw na ito. Isang mananahi at caterer si lola reason why I took BS HRM din. Siya ang unang nagturo sa akin na ang pinaka unang sangkap ng pagluluto e pagmamahal. HAPPY BIRTHDAY LOLA!! May pa-spaghetti ba dyan sa langit?? Nood tayo ng PBB ulit kapag nagkita na tayo ah? I love you. Mwah! :*

Kung tatlo lang ang legal na talento dito sa Pilipinas namely Singing, Dancing and Acting. Patay tayo kapag ako ang sumayaw, at literal na mamatay talaga tayo kapag ako ang kumanta. https://kaloytoots.wordpress.com/2012/06/24/noli-5-2/ Pero masasabi kong pamatay ang Acting ko! Naks. 🙂 https://kaloytoots.wordpress.com/2012/08/24/noli-me-tangere-an-adaptation-the-philippine-musical-tour/

Second to the last na personal thing about me. Huwag mo ako tinatakot! Dahil matagal na akong takot. Hehe. Matatakutin talaga ako, kaya paniguradong mag-eenjoy kang kasama ako manood ng horror movie.At ang huling kawirduhan ni Kaloy…
May dalawa akong natatanging pangarap. Una maging isang modelo ng underwear at pangalawa maging crew sa Jollibee! Haha. Marami pang kasunod ang mga kwentong kusinero ko sana huwag kang magsawang magbasa ng mga ito. 😀



Sesemonster

minsan kahit maasim ang buhay at may mga daga, masarap pa ring tumaya...

blag bleg blig BLOG blug

Perlas na bilog, huwag tutulog-tulog, sabihin sa akin ang correct answer.

Chalking Jobz

kapag ubos na ang tinta at pudpod na ang lapis

Pinay

I don't want to be defined.

what i talk about when i talk about films

& other things i like to talk about

Spectator

a gray person

The Better Man Project ™

a journey into the depths

Il Dolce Far Niente

The Sweetness of Doing Nothing

boy with a hat

writing as a way of life

May Tumawag sa Pangalan Ko.

Ang maKESOng mundo ni Chizkeyk

The Art Studio by Mark Moore

Where Imagination Becomes Realality

Ray Ferrer - Emotion on Canvas

** OFFICIAL Site of Artist Ray Ferrer **

stillness of heart

MUSINGS : CRITICISM : HISTORY : PASSION

willowdot21

An insight to a heart mind and soul.

Mythbroakia

STAY MYSTIFIED!

writinglikeastoner

Understanding life experiences, life lessons and being a better person.

The Good Greatsby

Paul Johnson's comedy blog: I didn't get into comedy to be rich or famous. All I've ever wanted was to be loved...by somebody rich and famous.

Susie Lindau's Wild Ride

Come for Adventure. Stay for the Ride!

I Kissed My Date Goodnight

Embarking on motherhood through the miracle of adoption.

the bunny blog

read -> surf -> eat -> repeat

glittering soot on her eyelashes

When I weep, I want to fuck it away. ~ Anais Nin

A Traveler's Tale

photography and travel interests, places, and things

Eastern Sea Star

This site will feature a wide variety of posts

wittypixaday

Just another WordPress.com site

Jillian Is Your Friend

{ramblings & chronicles on food x music}

COPYCARLA

The Lost Copywriter

Leaves in the Pages

Leave your mark on the page.

Ross Gale is a writer and editor from the Pacific Northwest.

Ross Gale is a writer and editor from the Pacific Northwest.

twitchyface

a personal blog

Traveler on Foot

Photo-essays and travel narratives

Sorry Television

Reading a book a week

Blog ni Lolo

Living a life with no regrets.We only get one shot at life. Make the most of it.

allmostrelevant

Want to see what an Instagram with no pictures looks like? @allmostrelevant

CoreyPonders

A Young Man From Wales That Writes Poetry......

Golden.Faith.Within

following LOVE. showing JOY. seeking PEACE. spilling PATIENCE. integrating KINDNESS and GOODNESS. holding FAITHFULNESS. keeping GENTLENESS. abiding SELF-CONTROL

urbanarchiver

My O_o @ Techs, Food, Travels, Cars, Fashion...A Diary, A Photoblog whatever....

Creativity Aroused

Arouse your inner creativity. Listen to your creative voice. Explore where it takes you!

Bucket List Publications

Indulge- Travel, Adventure, & New Experiences

jofelynmartinezkhapra.wordpress.com/

All content and images Copyright © 2017 Jofelyn Martinez Khapra. Any duplication or use of the images without her express permission constitutes copyright infringement.

The Learned Ignoramus

Pretending to be profound

%d bloggers like this: